Hoe kunnen we de vermenigvuldiging van slakken op een natuurlijke wijze beperken?

 

De slak is zeker één van de meest gevreesde vernielers van tuinen, maar ze heeft ook haar nut. Hoe kunnen we haar voortwoekering in de tuin op een ecologische manier beperken?

Deze gasteropoden voeden zich met onze groenten en onze planten en hebben een voorkeur voor jonge, zachte scheuten. Deze kleine beestjes voeden zich met onze salade en onze wortelen, maar ook met kadavers van kleine dieren en plantaardige afvalstoffen die ze tot kleine stukjes vermalen. Ze zijn één van de eerste schakels in de afbraakketen van organische stoffen en dragen zo bij tot de vorming van humus, die kostbaar is bij onze teelt.

De slakken zijn voor 85 % samengesteld uit water en lopen constant het risico op uitdroging. De lengte van hun wandelingen hangt bijgevolg af van de hoeveelheid slijm die ze moeten afscheiden en waarbij men rekening moet houden met de heersende vochtigheidsgraad en de aard van het substraat. Ze schuilen in de grond waar ze gebruik maken van scheurtjes die voldoende groot zijn om erin te glijden en die ze groter maken. De grote rode slak kan ook schuilen in talrijke andere ongewone en gevarieerde plaatsen.

De kwaliteit van de voedingsmiddelen, de afstand tussen de schuilplaats en het gebladerte, de klimatologische omstandigheden, de beschikbaarheid van schuilplaatsen zijn allemaal factoren die de vermenigvuldiging van slakken in de tuin beïnvloeden. Het is mogelijk om op deze factoren in te werken door een bepaald aantal teeltpraktijken te ondernemen:

  • Als het een losse grond is, worden kloven en scheuren onmiddellijk door fijne aardkorrels bedekt en de kleine slakken kunnen hier bijna niet overleven bij droog weer.
  • De grondbewerking zal dus gericht zijn op het verkrijgen van een stabiele korrelige structuur. De grond in de winter verluchten om de eitjes aan de koude bloot te stellen. Vermijd om de grond in de herfst diep om te spitten.
  • In de zomer schoffelen om de grond te verluchten terwijl de vochtigheid ervan bewaard blijft. Het schoffelen vertraagt immers de verdamping door capillariteit en bevordert de luchtcirculatie in de grond.
  • Gebruik de “mulch” op een correcte wijze. Vermijd te “mulchen” met vers en grof materiaal.
  • Op het einde van de winter, van zodra het weer het toelaat, de omgespitte aarde losmaken en fijnharken om ze voor te bereiden op het zaaien. De slakken zullen uit hun ondergrondse schuilplaatsen komen.
  • Omdat slakken aangetrokken worden door jonge plantjes, moet men een snelle ontkieming van het zaad bevorderen:
    • Wacht tot de grond voldoende is opgewarmd.
    • Laat grote zaden een nacht in water weken vooraleer ze te zaaien.
  • Waardplanten naast de jonge scheuten planten. Gele mosterd wordt hiervoor sterk aanbevolen.
  • De slakken lokken en ’s morgens vroeg oprapen is ook een efficiënt bestrijdingsmiddel. Een dakpan of een omgekeerde pot met keukenresten zullen zorgen voor een zeer goed verzamelpunt.
  • Korreltjes tegen slakken zijn ook te koop in de winkel. Geef de voorkeur aan producten op basis van ijzerfosfaat, deze substantie is natuurlijk aanwezig in de grond en is dus niet schadelijk voor het milieu en voor onze vrienden: egels, vogels, honden, katten enz.